Potrzeby i wyzwania rynku: przyszłość kruszyw z recyklingu w budownictwie

W Polsce roczne zużycie kruszyw szacuje się na ponad 200 mln ton, podczas gdy odtwarzalność złóż nie przekracza 100 mln ton. Najwięcej kruszyw zużywa przemysł budowlany, w tym inwestycje publiczne (ok. 65% popytu). Roczna produkcja odpadów budowlanych wynosi ponad 20 mln ton, z czego około 5 mln ton betonu trafia na wysypiska. To pokazuje duży potencjał recyklingu odpadów budowlanych do produkcji betonu.

Czy rynek potrzebuje kruszyw z odzysku?

Pojawia się pytanie, czy w Polsce brakuje kruszyw naturalnych. Odpowiedź jest prosta: nie. Myśl o recyklingu kruszyw wynika z potrzeby optymalizacji procesów. Przepisy unijne coraz mocniej naciskają na ograniczenie produkcji odpadów, a kopalnie kruszyw często znajdują się daleko od placów budowy, co zwiększa koszty transportu i emisję CO₂. Dodatkowo nie wszystkie złoża są dostępne w obrocie rynkowym.

Popyt tworzy podaż

Rozwój rynku kruszyw z odzysku zależy od inwestorów i wykonawców. Jak podkreśliła Małgorzata Konopska-Piechurska, technolog ds. betonu w TPO sp. z o.o. i Strabag sp. z o.o.:

– Potrzebujemy większej dostępności materiałów i informacji o stabilnej jakości produktów. Ważne są też realne zachęty finansowe. Gospodarka w Obiegu Zamkniętym to dla nas obowiązek i element strategii klimatycznej. Widzimy coraz większe znaczenie danych środowiskowych – ile materiału wraca do obiegu, musimy raportować. Współpracujemy z producentami betonu, by odpady z budów wracały jako pełnowartościowe wyroby. To wymaga koordynacji przy projektowaniu i rozbiórce, ale przynosi realne korzyści – ogranicza emisję, koszty transportu i wzmacnia wizerunek firmy. GOZ wpisuje się też w europejską taksonomię i politykę surowcową, a banki coraz częściej oceniają projekty przez pryzmat odpowiedzialności środowiskowej.