Regulatory wzrostu stosowane w uprawie żyta

Regulatory wzrostu należy stosować bardzo rozważnie, ponieważ przy zastosowaniu nieodpowiednich dawek (zarówno za wysokich, jak i za niskich) można przyczynić się do obniżki plonu. Z powodu braku w literaturze polskiej szerszych informacji na temat stosowania substancji zapobiegających wyleganiu żyta prezentuję dane pochodzące z rynku niemieckiego. Przedstawione poniżej materiały zapewne pomogą dobrać odpowiedni preparat do konkretnej fazy rozwojowej rośliny i warunków pogodowych. Tabela 1 przedstawia wszystkie zarejestrowane środki stosowane w uprawie żyta na rynku niemieckim, natomiast tabela 2 wskazuje sposób ich działania na roślinę, co jest uwarunkowane terminem aplikacji.

W uprawie żyta strategicznie najważniejszy jest pierwszy zabieg regulujący wzrost. Ma on bardzo duże znaczenie, ponieważ przygotowuje solidny fundament do utrzymania roślin w pionie. W dobrze rozwiniętych łanach, powyżej 800 szt. pędów na m², powinien on być wykonany w fazie pierwszego kolanka (BBCH 31). W celu precyzyjnego określenia fazy pierwszego kolanka, roślinę należy rozciąć ostrym narzędziem i zmierzyć odległość pierwszego międzywęźla od węzła krzewienia – powinna ona mieć nie mniej niż 1 cm, a międzywęźle nad nim powinno mieć mniej niż 2 cm. Jest to najodpowiedniejsza faza do zastosowania regulatorów wzrostu dla łanów w optymalnym rozwoju.