Unijny kompromis

Zobacz też: Optymizmu jeszcze nie widać

Wypracowanie kompromisowego dokumentu nie było łatwe, ponieważ oczekiwane, zwiększone ambicje w stosunku do klimatu i środowiska różniły państwa członkowskie i Komisję Europejską. Prezydencja niemiecka doprowadziła jednak do osiągnięcia porozumienia w tej kwestii.

Przedstawiła dokument, który poparła zdecydowana większość ministrów rolnictwa państw UE. Głównym elementem kompromisu było przeznaczenie minimum 20% środków z I filara na dobrowolne dla rolników praktyki agrotechniczne sprzyjające ochronie środowiska i klimatu (tzw. eko-schematy).

Zapewniono większą elastyczność w zakresie zarzadzania środkami w I filarze, dzięki czemu wszystkie fundusze UE trafią do gospodarstw rolnych, uproszczono system kontroli małych gospodarstw w zakresie spełnienia wymogów warunkowości, wyłączono małe gospodarstwa z mechanizmu dyscypliny finansowej. Utrzymana została także możliwość przeznaczenia 15-proc. krajowej koperty I filaru na płatności związane z produkcją.

W komunikacie opublikowanym po zakończeniu obrad zaznaczono, że osiągnięty w Radzie kompromis pozwala na szybkie zakończenie uzgodnień z Parlamentem Europejskim i Komisją, dzięki czemu rolnicy będą mieli zapewnioną ciągłość finansowania i pewność co do kształtu przyszłej Wspólnej Polityki Rolnej UE.