Doka na budowie wiaduktu ES-26 na trasie S19

Wiadukt ES-26 powstaje w pagórkowatym terenie południowo-wschodniej Polski. Znaczne nachylenie stoków, duża wysokość prowadzonych robót i ograniczona przestrzeń dostępna do montażu wpływają na sposób organizacji prac oraz dobór technologii deskowaniowych i podporowych.

Do wykonywania wysokich podpór wykorzystywane są trzy komplety automatycznego deskowania samowznoszącego Doka SKE100. System służy do realizacji kolejnych cykli betonowania wraz ze wzrostem wysokości filarów. Przy wykonywaniu segmentów startowych nad podporami zastosowano ciężką konstrukcję wsporczą z elementów UniKit i ram podporowych. Rozwiązanie jest wykorzystywane na wysokościach, na których pełne podparcie konstrukcji od poziomu terenu byłoby niepraktyczne.

Na innych elementach obiektu stosowane są wielkopowierzchniowe deskowania Top 50, wieże podporowe Staxo oraz deskowania ramowe Framax Xlife. Top 50 wykorzystywane jest jako system deskowania wielkopowierzchniowego, Staxo pełni funkcję konstrukcji podporowej przenoszącej obciążenia podczas wykonywania elementów żelbetowych, natomiast Framax Xlife uzupełnia rozwiązania deskowaniowe stosowane w pozostałych częściach konstrukcji.

Najwyższe podpory wiaduktu ES-26, powstającego w ciągu drogi ekspresowej S19, osiągają 66 m wysokości.

Dziesięć wózków nawisowych

Ustrój nośny wiaduktu wykonywany jest metodą betonowania nawisowego. Prace rozpoczynają się od segmentów startowych nad podporami. Następnie kolejne segmenty powstają symetrycznie po obu stronach filara, a ramiona konstrukcji są stopniowo wydłużane w kierunku sąsiednich przęseł aż do ich połączenia.

Na budowie wykorzystywanych jest pięć par wózków nawisowych Doka, co oznacza możliwość jednoczesnej pracy 10 wózków na kilku podporach. Technologia pozwala prowadzić segmentową realizację przęseł o rozpiętości dochodzącej do 188 m bez konieczności wykonywania pełnego podparcia ustroju nośnego od poziomu terenu.

– Budowa wiaduktów na drodze ekspresowej S19 Babica-Jawornik jest wyzwaniem inżynieryjnym wymagającym innowacyjnych technologii budowlanych. W szczytowym okresie budowy wykorzystujemy jednocześnie wiele wózków nawisowych na największych wiaduktach, co umożliwia sprawną realizację przęseł o rozpiętości do 188 m – mówi Sebastian Dobrzański, dyrektor kontraktu w Intercor.

Modelowanie 3D przed realizacją

Ze względu na skomplikowaną geometrię obiektu oraz prowadzenie montażu na platformach znajdujących się ponad 60 m nad terenem istotnym elementem przygotowania robót było modelowanie 3D. Doka wykorzystała programy DokaCAD i Revit do szczegółowego odwzorowania konstrukcji oraz opracowania kolejności poszczególnych etapów prac.

Sekwencje budowy przedstawiono również w formie animacji. Narzędzia cyfrowe służyły do koordynacji pracy systemów samowznoszących i wózków nawisowych oraz planowania operacji w warunkach ograniczonej przestrzeni montażowej. Część elementów dostarczano na budowę wstępnie zmontowanych, a prace wspierał instruktor deskowań.

Odcinek S19 Babica-Jawornik realizowany jest w latach 2024-2027 i stanowi część międzynarodowego korytarza Via Carpatia. W przedsięwzięciu uczestniczą Intercor oraz firmy Skabud, Bojko Mosty i PRI Budex. Zakończenie realizacji odcinka zaplanowano na 2027 r.