Pöttinger - kiedy wybrać Terrasema z sekcją Wave Disc?

Sekcja uprawowa WAVE DISC składa się z talerzy falistych o średnicy 510 mm ustawionych prostopadle do podłoża w dwóch rzędach. Na każdym ramieniu znajdują się dwa talerze umieszczone na jednej osi wyposażonej w łożyska bezob­sługowe. Zabezpieczenie przed przecią­żeniem, składające się z gumowych ele­mentów umieszczonych pomiędzy ramie­niem a ramą maszyny, uaktywnia się pod wpływem siły przekraczającej 100 kg naci­sku. Dzięki prostopadłemu ustawieniu ta­lerzy w sekcji uprawowej jest dużo miej­sca do prawidłowego przepływu resz­tek pożniwnych. Każdy z talerzy systemu WAVE DISC uprawia pas gleby o szeroko­ści około 5–8 cm w głąb gleby. Na siew­niku umieszczony został czytelny wskaź­nik, na którym operator kontroluje, na ja­kiej głębokości pracuje.

Kiedy wybrać WAVE DISC?

Nowe rozwiązanie sprawdza się wtedy, kie­dy rolnik musi walczyć o zachowanie każ­dego milimetra cennej wody podczas upra­wy gleb suchych. Bardzo wąski pas upra­wianej gleby powoduje bowiem minimalne straty wody. System sprawdza się również, gdy wody jest zbyt dużo i zachodzi potrze­ba minimalnej ingerencji w jej strukturę. Ta­ka „nacięta” przez faliste talerze gleba ma także lepszą nośność i mniejszą tenden­cję do zaskorupiana się. Dużo resztek poż­niwnych leżących na powierzchni gleby sprzyja również ograniczeniu erozji wod­nej i wietrznej. W końcu niewielka ingeren­cja w glebę pomaga w walce z chwastami odpornymi na herbicydy. Minimalna upra­wa pozytywnie wpływa także na wzrost ży­cia biologicznego w glebie, co przekłada się na większy plon.

Oszczędność paliwa

Talerze faliste mogą być rozstawione w rzędach oddalonych od siebie co 12,5 lub 16,7 cm. Węższy rozstaw jest zaleca­ny na gleby o wysokim potencjale plono­wania, szerszy sprawdzi się doskonale na glebach ciężkich i wilgotnych z dużą ilo­ścią resztek pożniwnych. Za sekcją upra­wową znajduje się wał oponowy składają­cy się z niskociśnieniowych opon, które są przesunięte względem siebie. Za wałem umieszczono redlice wysiewające, rozsta­wione w takiej samej odległości od siebie jak talerze faliste. Redlice wysiewają nasio­na dokładnie w pasie uprawionym przez talerze. Przy rozstawie 12,5 cm uprawione zostaje tylko 36% całej powierzchni gleby, natomiast przy rozstawie 16,7 cm – tylko 27%. Tak mała ingerencja w glebę spra­wia, że zapotrzebowanie na moc spada o 15% w porównaniu do maszyny o takiej samej szerokości roboczej, ale wyposażo­nej w talerze ustawione pod kątem. Prze­kłada się to na mniejsze zużycie paliwa.

Źródło: Pöttinger