Technologia zbioru rdzeni kolb kukurydzy

Konsorcjum utworzone przez pracowników Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu i spółkę Power Maize, opracowało oryginalną technikę i technologię zbioru rdzeni kolb kukurydzy.

Dlaczego rdzenie kolb kukurydzy?

Szacuje się, że w 2022 r. powierzchnia uprawy kukurydzy na ziarno wynosiła w Polsce ok. 1,2 mln ha. Po zbiorze ziarna kukurydzy pozostają resztki pożniwne, które stanowią ok. 50% całego plonu. Energetyczne zagospodarowanie resztek pożniwnych kukurydzy nie powoduje konkurencji pomiędzy produkcją żywności i biomasy energetycznej. Takie rozwiązanie wpisuje się w strategię dwukierunkowego wykorzystania pola, tzn. produkcję ziarna przeznaczonego na paszę lub dla przemysłu spożywczego i biomasy energetycznej.

Selektor ma formę przyczepy z teleskopowym dyszlem, dzięki temu może współpracować z każdym kombajnem do zbioru ziarna kukurydzy.

Resztki pożniwne kukurydzy nie stanowią jednorodnej masy roślinnej, bowiem składają się z łodyg, liści, liści okrywowych i rdzeni kolb. Te ostatnie charakteryzują się największą zawartością węgla spośród wszystkich frakcji, wynoszącą 47%. Zawierają również do 0,5% azotu oraz bardzo mało siarki, poniżej 0,03%. Stosunek C:N w rdzeniach kolb kukurydzy może wynosić 100:1, co przy twardych tkankach, w porównaniu z pozostałymi frakcjami, powoduje ich bardzo długi rozkład w glebie. Ponadto rdzenie kolb kukurydzy zawierają najwięcej celulozy (54%) oraz najmniej ligniny (17%), potasu, wapnia, sodu i magnezu ze wszystkich frakcji resztek pożniwnych.

...