Trendy w technologii zbioru buraków cukrowych

Liberalizacja rynku buraków cukrowych trwająca od 2017 r. wykazała że nie da się osiągnąć produkcji w sposób opłacalny bez dotacji państwowych Konkurencyjność jest również powiązana z zoptymalizowanym pod względem kosztów wykorzystaniem mocy produkcyjnych istniejących systemów, co skutkuje wdrożeniem środków restrukturyzacyjnych wraz z zamknięciem fabryk. Wojna na Ukrainie, niekorzystne warunki pogodowe oraz choroby roślin, spowodowały zmniejszenie areałów uprawy oraz plonowania, co w połączeniu ze wzrostem kosztów energii poskutkowało wzrostem cen buraków i cukru. Obserwowany w ciągu ostatniej dekady boom uprawowy, wraz ze zwiększonym zapotrzebowaniem na niezawodną technologię zbioru, został obecnie zastąpiony przez stały stan rzeczy czyli wymiany i odnawiania używanych maszyn.

Eksperci są zgodni, należy umożliwić jak najbardziej kompleksowy zbór buraków, ich składowanie, obróbkę, a następnie opłacalną ekstrakcję cukru w fabrykach. Aktualne badania wskazują, że główka buraka charakteryzuje się znacznie mniejszą podstawą liści i zawiera mniej szkodliwych substancji niecukrowych, uzyskaną dzięki postępowi w hodowli i uprawie. Dlatego może być efektywnie wykorzystywana do ekstrakcji cukru. Niezmiernie ważne jest też dostosowanie technologii zbioru do szybkiego wzrostu plonów w uprawie buraków, ponieważ coraz większe ilości materiału muszą być transportowane z pola. Te zależności mają istotny wpływ na wymagania dotyczące technologii zbioru. Wyróżnić w tym miejscu należy: ochronę struktury gleby, minimalizację ponoszonych strat, ograniczenie mechanicznych uszkodzeń buraków, brak zielonych resztek liści oraz łatwą, optyczną, wygodną i zautomatyzowaną obsługę, przy jednoczesnym utrzymaniu ekonomiczności i niezawodności.

Mechanizacja i automatyzacja zbioru

W temacie zbioru buraków dąży się dziś do zautomatyzowanej mechanizacji, skoncentrowanej na efektywności i kosztach. Duże maszyny samojezdne, najczęściej 6-rzędowe, coraz częściej 9-, a nawet 12-rzędowe oraz z pośrednim bunkrowaniem są obecnie standardem na całym świecie. Początki tej drogi można datować na lata 1974-1975, kiedy to pojawiły się pierwsze 6-rzędowe kombajny do buraków ze zbiornikiem, takie jak Südzucker-Betaking 3000 i Holmer-System Paintner. Od tego czasu nie zaobserwowano wyraźnego trendu w zakresie optymalnej szerokości rzędów lub przestrzeni między nimi. Wybór najlepszego rozstawu rzędów, czy to 30, 45, 50, 56 czy 60 cm, zależy od wielu innych czynników występujących w danym gospodarstwie rolnym. Niemniej jednak, system zbioru musi być zaprojektowany tak, aby umożliwiał właściwe i czyste zebranie 100 tys. roślin z hektara oraz bezpieczny transport z pola.

Dalszy rozwój technologiczny można obecnie zaobserwować wyłącznie w wielorzędowych, samojezdnych maszynach. Podkreślić należy, że wersje 12-rzędowe zawsze wymagają dodatkowej, zaawansowanej technologii i logistyki, a koncentrować się tutaj trzeba głównie na zmniejszeniu obciążenia gleby. Ciągnione, prosto zaprojektowane warianty 6/8- i 12-rzędowe (ogławiacz + kombajn-ładowarka) stosowane są już tylko na rozległych terenach Ameryki Północnej oraz na czarnoziemach Europy Wschodniej, gdzie najważniejsza jest maksymalna moc przerobowa w jak najkrótszym czasie. Niestety maszyny te generują spore straty materiałowe.

(…)

Polecamy produkty z naszego sklepu: