Resort rolnictwa o uboju na użytek własny

Wyjątkiem od tej sytuacji jest produkcja mięsa na użytek własny w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2017 r., poz. 242, z późn. zm.) oraz rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 października 2010 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny (Dz.U. z 2016 r. poz. 885).

Zgodnie z definicją zawartą w art. 5 pkt 1a ww. ustawy przez produkcję mięsa na użytek własny należy rozumieć pozyskiwanie mięsa, utrzymywanych w gospodarstwie, cieląt do szóstego miesiąca życia, świń, owiec, kóz, drobiu oraz zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych albo pozyskiwanie przez myśliwego, w wyniku odstrzału, mięsa zwierząt łownych, przeznaczonego na własne potrzeby.

Przekazano, że przy dokonywaniu uboju zwierząt, w tym świń w gospodarstwie w celu produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny, będą mieć zastosowanie ww. przepisy, a także przepisy z zakresu ochrony zwierząt, ochrony zdrowia zwierzą, czy też systemu identyfikacji i rejestracji zwierząt. Spełnienie tych jest kontrolowane przez organy Inspekcji Weterynaryjnej, które sprawują nadzór nad bezpieczeństwem produktów pochodzenia zwierzęcego, w tym nad wymaganiami weterynaryjnymi przy ich produkcji, a także nad przestrzeganiem przepisów o ochronie zwierząt, ochronie zdrowia zwierząt i przestrzeganiem zasad identyfikacji i rejestracji zwierząt.

Szczególne zasady pozyskiwania świń w celu produkcji mięsa na użytek własny zostały wprowadzone  ze względu na wystąpienie ASF.

Źródło:krir.pl